Przejdź do głównej zawartości

87. Słowo - Klucz (2)

Pamiętacie jak pisałam o Słowach Kluczowych?

Nie? Tak myślałam. Cóż, trudno.
Przypomnę Wam tylko mój popis znajomości painta, czyli "banner" notek o tej tematyce.





Dobrze, jest banner, jest impreza, to lecę dalej.

Coś, co najbardziej mnie ostatnio zastanawia, to odwiecznie widziane przeze mnie w wyszukiwanych słowach kluczowych słowo "porodku". Co to ma oznaczać? Nie wiem. Google sugeruje mi, że może chodzić o "pośrodku". No cóż.

Dobra - pytanie do was - kto wpisuje adres całego bloga w wyszukiwarce? No kto?

I ostatnia "otchań". Lepsze to, niż "odchłań" lub "odhłań". Niemniej nadal zadziwia mnie popularność tego debilnego serialu, z którego właściwie tylko się naśmiewałam.


Nie wiem czego szuka ktoś wpisując "wymóg miłej aparycji", ale musicie mi wierzyć, że aby tutaj wchodzić nie jest on wymagany.
Artysta nie ma duszy - hmmm... Skąd u kogoś taka myśl? Nie wiem.

Na koniec znane wam już porodku okraszone frazą: "życie jest brutalne i ich umrzesz" (translated by google). 





W gruncie rzeczy nie można u mnie wyszukać niczego ciekawego. Co najwyżej bezduszna śmierć porodku o miłej aparycji w artystycznej otchani.

Komentarze

  1. Wszyscy takie ciekawe rzeczy znajdują w słowach kluczowych, a ja mam same nudne. Najciekawsze były ażurowi ludzie, jak zakiełkować ziemniaki i strzyga stop.

    OdpowiedzUsuń
  2. Niektóre słowa klucze są po prostu dobijające - no i jakim cudem dało się po tym znaleźć bloga? Hmm, intrygujące.

    OdpowiedzUsuń
  3. ja ostatnio miałam ''yayayayaaayayaya'' w tej statystyce xD

    OdpowiedzUsuń
  4. Hahaha ;D A u mnie same takie zboczoności są ;D

    OdpowiedzUsuń
  5. To naprawdę zaskakuje! Zawsze mnie zadziwia to, co tam znajduję :D

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Jeśli już zdecydowałeś się na komentowanie - niech to będzie coś w miarę rozsądnego i w miarę po polsku.

Popularne posty z tego bloga

131. Wysokie Obcasy Extra - Maj 2014.

Wiem, że nie wyglądam, ale potrafię czytać słowo drukowane [to ma być śmieszny żart, hahaha]. Wczoraj w moje ręce trafił majowy numer Wysokich Obcasów Extra. Tak naprawdę to jedno z niewielu pism, ukierunkowanych typowo na kobiety, które lubię czytać. Głównie ze względu na to, że zawiera bardzo interesujące treści. No dobra, tak naprawdę, to głównie dlatego, że po prostu nie jest szmatławcem. Myślę, że mężczyźni również mogą go spokojnie czytać i nie umrzeć ze śmiechu.

Nie piszę dzisiaj tego posta bez powodu. Chciałam polecić wam majowy numer, gdyż bardzo przypadł mi do gustu. Wymienię kilka artykułów, które szczególnie mnie zainteresowały:
- Donatella Versace: Krótka opowieść o modowym królestwie V.
- Indie. Przeżywaj i płać: Opis Indii z trochę innej strony, niż zwykle spotykam. Jest co prawda pełny relacji z "uduchawiających" spotkań, jednak połączonych z własną refleksją autora nad ich sensem.
- Dagny Przybyszewska: Tragiczna historia muzy artystów. Świetnie napisana. Za…

191. Czego nauczyłam się o sobie, gdy zostałam mamą?

Dopiero, gdy coś zmienia się w naszym życiu, zaczynamy dostrzegać wiele własnych cech, o których wcześniej nie mieliśmy pojęcia. Ja na przykład nie wiedziałam jak wiele umiejętności posiadam, dopóki nie zostałam mamą.  Oto kilka przykładów zdolności, które odkryłam przez ostatni rok.


1. Potrafię czytać i śpiewać jednocześnie.
Dotychczas jedynie słuchałam muzyki przy czytaniu. Teraz jednak wiem, że "Ogórek, ogórek, ogórek..." świetnie współgra z Niallem Fergusonem.
2. Do gotowania obiadu wystarczy jedna ręka.
I nieważne, czy muszę zetrzeć ser na tarce, czy usmażyć mięso. Nie wiedziałam też, że potrafię przerzucać naleśniki na patelni bez użycia łopatki. Taki ze mnie geniusz kulinarny.
3. Prysznic wcale nie musi zajmować mi 15 minut.
Równie dobrze, łącznie z wytarciem i ubraniem się, może zająć trzy.
4. Jestem w stanie przełkąć całą kanpakę na raz.
A zimna kawa do tego wcale nie musi być taka zła. Ważne, że w ogóle jest.
5. Jednak potrafię zasnąć już o 19.00.
Albo 18.00. A najlepiej…

116. Olive Green, czyli jak zagrać w film i nauczyć się angielskiego.

Pamiętam, jak ostatnio w czasie rozmowy przez Skype moja babcia powiedziała, że w głowie jej się nie mieszczą te “wszystkie technologi jakie człowiek nawymyślał”. Faktycznie, trzeba przyznać jej rację - żyjemy w dosyć ciekawych czasach. Podejrzewam, że każde z was wie, czym jest film interaktywny. Dla przypomnienia napiszę, że pozwala on na ingerencję widza w fabułę. Pierwszy taki film powstał w latach 60. XX wieku w Czechosłowacji*. Dzisiaj mamy ich wiele i mogą one służyć nie tylko rozrywce, ale też nauce. Bardzo dobrym jest krótki polski film, który uczy widza pierwszej pomocy**. Po prostu wybieramy opcje działania - co ma się stać - i dalsza akcja jest efektem naszego wyboru.
Teraz wykorzystanie filmu interaktywnego do nauki ruszyło naprzód.
SuperMemo World***, firma (z siedzibą w Poznaniu) istnieje od lat 90. XX wieku i jest kolejnym dowodem na to, co potrafią stworzyć polscy studenci. Wykorzystuje ona technologie (czy też technologi, jakby to rzekła moja kochana babcia) do badania…